زادروز میلاد ایرج جنتی عطایی تو روزنه ی نوری در خانه ظلمت پوش دیباچه ی آوازی بر بطن شب خاموش 19 دی ماه ، ساعاتی مقدس که ترانه خانه را تا ابد گلباران نگاه میدارد ساعاتی از جنس نور و عشق روز میلاد ایرج است ، همان شاعر خوش رنگ با قلبی به زلالی آسمان نوری به درخشانی پرتوی های خورشید ...شاعر خاطراتمان ، شاعری که بزرگی اش انتهایی ندارد شاعری که سالهاست آزادی را فریاد میزند ، جایگاه نام پر افتخارش در آغاز نخستین سطر نامه های عاشقانه است ....همان که همپرواز رویا نازنین است ، همچون شوق آزادی زلال است ، و مثل حس رهایی دلنشین است ...همان شاعری که در گسترده رویا همه خوبی ست ، ترانه هایش نوش دارویی است برای یه لحظه تسکین... همان شاعر حقیقی ، همان چراغ مهربانی ، همان که ترانه خانه را از شب به خورشید داد..همان که پشت مرزهای شقایق از شقایق میسراید ، برایمان از روشنی میگوید،از مریم های پر پر از کوچ کفتران میگوید ، همان بزرگ موندی .... همان نازنینی که هر کجا باشد قاصد شکفتن است .... همان که باید از عطر اقاقی آغازش کرد ، با صدای خیس بارون او را آواز کرد باید از شب نیلوفری به او رسید ، همان که اسطوره عاشق شدن است میلادت مبارک ای طلایه دار موندی ای همه خوبی با این آرزو که همیشه باشی ، سربلند و سربلند ، خوبه خوب ، آفتابیه آفتابی
| Design By : azita.G |
