میلاد زمستانه ی گلبانو خجسته باد بهمن که به هجده میرسد ، سر پیچ ساقه ی اقاقیا نشانی میدهد از زادروز میلاد زمستانه ی پرنده دلبندش . ردای سپید چار- چار زمستان میبالد که زادروز پرنده ی آزادی را در سینه دارد که یک ایران عاشقش است . شراب بهارانه را سر میکشد تا شرم حضور با شکوهش را در مستی جای بگذارد ،شادا که مستی را توان به حافظه و خاطره سپردن عشق نیست ،چرا که پرنده ی آزاده ام آشیانه در قلب دارد نه در حافظه. به لطف حضورش آسمان وطن ، تن پوش سپیدش را به تن میکند ....... در شب نشینی نور و آینه ، شراب خاطره را به سلامتی حضور مقدسش میرقصاند و جرعه جرعه به بلندای یلدا به میزبانی حافظه مینوشد و مست میشود از عطر نفس ها و دلنشینی آواز هایش. چه عشقی میکند وطن از حضورش ... هجدهم بهمن ، پرنده ی دریا دل ایرانم ، بال در هوای وطن میگشاید درخشندگی حضورش ، نور را ، ارزانی تاریکی ها میکند . بالهای طلا کوب پرنده ام یک جهان را متحیر از زیبایی رو سوی آسمان مینشاند .... بلبل خوش آواز ترانه خانه ، عاشقانه ترین آوازش را ارزانی این ره تاریک میکند ، تا نور را سرچشمه آغاز قرار دهد. شاه ماهی زادروز میلاد زمستانه ات خجسته باد تا ابد برای ایران همیشه عاشقت ، بمان و بخوان بهترین های جهان برای تو ، همیشگی ترین آرزوی من است با بالهای گشوده ات آسمان وطن را نوازش کن ، وطن محتاج توست
| Design By : azita.G |
