همسفر گوگوش

googoosh-atashin — Tue, 10 Aug 2010 10:31:18 GMT

گزارش کنسرت گوگوش در آنتالیا

سفره ی خاطره پر از نان غزل، سواحل زیبای مدیترانه را در برگرفت.

چهارمین شب ترانه ی تور سراسری ردپای خاطره در سال ۸۹، آنتالیا را

میزبان یک بغل خاطره در ذهن هزاران عاشق و در قلب گلبانوی خاطره ساز

کرد.

اینبار نیز "هیچکی مثل تو نبود" آغازگر همصدایی هزاران نفر در سالن

کونیالتی آچیک هاوا بود. همراهی جمعیت شش هزار نفره، در طول

کنسرت صدایی واحد از عشق که تنها مخصوص به شب ترانه های گوگوش

است بوجود آورده بود. بیش از همیشه، فریاد های دلنشین "گوگوش دوستت

داریم" روانه به سوی جایگاه والای حضورش بود.

ترانه های ماندگار: هیچکی مثل تو نبود، ساحل و دریا، مخلوق، دلم

خواست، همصدا مدلی، هجرت، پل، آیرلیق، منو گنجشکها، دو پنجره،

باور کن، مدلی نمیاد و کویر به زیبایی اجرا شدند.

در هنگام اجرای دلم خواست، همصدایی به اوج خود رسید به طوری که

دو واژه ی "دلم خواست"، توسط مردم خوانده میشد.

در ابتدای شب ترانه، گوگوش رو به عاشقانش از نسیمی که از سوی

ایران به سویش میرود گفت و ادامه داد که هوای ایران را در این نسیم

حس میکند.

نخستین قسمت حضور باشکوه شاه ماهی با اجرای پر قدرت و خیره

کننده ی کویر، پایان یافت.

آغازگر دومین قسمت برنامه، طلاق بود.

ترانه های طلاق، منو بشناس، باران، مرهم، پرسش، من آمده ام، مرداب،

سکینه دایقزی، جاده، گل بی گلدون و پیشکش به شکوه همیشگی

گوگوش اجرا شدند.

در قسمتی از برنامه، شاه ماهی در پاسخ فریادهای "گوگوش دوستت

داریم" میگوید: کاش همه میتونستن به همدیگه عشق بدن، اینطوری که

ما به هم عشق میدیم.

نخستین شب ترانه ی مدیترانه ای نیز در میان استقبال پرشور هزاران

عاشق با اجرای زیبای پیشکش و معرفی اعضای ارکستر، یک ساعت

پس از نیمه شب به پایان رسید.

ــــــــــــــــــــــــــــ

Videos By Farazmehr

googoosh-atashin — Wed, 04 Aug 2010 09:17:18 GMT

تصاویر کنسرت گوگوش در آنتالیا

گزارش کنسرت به زودی در همسفر گوگوش

googoosh-atashin — Thu, 29 Jul 2010 10:31:05 GMT

۲۹ جولای سر آغاز فصلی تازه

۲۱ سال تاریخ حبس شده در حنجره اش تپید...

برادر خاطرت هست؟

googoosh-atashin — Fri, 23 Jul 2010 14:58:18 GMT

امتداد خوب شب بود، روی صحنه تو رو دیدن

گوش ها را از نو آماده شنیدن کردیم و چشمانمان را باز کردیم، به صحنه

چشم دوختیم، خورشید را بر فراز صحنه یافتیم، دانستیم باز زوال تاریکی

در برابر نور در راه است، نظار گر پایان جدال سیاهی و پیروزی عشق بودیم

در پس آن، عشق بی پروا آواز را آغاز کرد. عشق، خود را بازیافت، تن پوش

خاطره را به دوش انداخت، دستان خاطره را در دست گرفت و ردپایی

چشم گیر را از تورنتو کانادا آغاز کرد.

زندگی، آنچه سالها بود از دست داده بودیم را با خود برایمان به ارمغان

آورد.

آزاد شده بودیم، خاطراتی که سال ها در کنج دنج دلمان پنهان کرده

بودیم را یافتیم و او که خود صاحب خاطرات بود، چه فروتنانه قسمتش

میکرد در هر آواز و در آغاز هر سخن.

سال ها بود که فراموش کرده بودیم که روزی خواهد رسید که بی پروا

هم صدایی را باز می یابیم، آن روز رسیده بود و طعم یک رویا را در

برداشت، در باور نمیگنجید که بی بهانه همصدا شویم، چشم ها را ببیندیم

و تنها صدا را بشنویم، صدایی که سالها پیش فروغ مژده داده بود که میماند.

آری، حقیقت بود، صدا مانده بود اما فروغ خاطره را از قلم انداخته بود، خاطره

نیز با صدا اوج میگرفت.

پس از بیست و یک سال، روز آرمانی مان، تاریخ جهان را به ثانیه شماری

وادار کرده بود، در آغاز شب نشینی، هزاران نفر به گوگوش چشم دوختند،

اما او چشم بر صحنه داشت، صحنه که برایش آینه ای از بازتاب عشق دیروز

و دیدار امروز و جاودانگی فرداها بود_ پس ما به او و او به صحنه که تصویری

از آنان که آن لحظات کنارش بودند و آنان که نبودند داشت، چشم دوخت...

ما باز نگریستیم اما دیگر صدای دیرین او را نشنیدم، گویی صدایش نو شده

بود، در صدایش وسعت صدای خود را یافتیم، انگار حنجره اش پیام رسان

میلیون ها نفر شده بود پس از سالها سکوت و صدای نسل زخمی من،

بیش از هر صدایی، به گوش میرسید در دریای بی کران صدایش.

او حنجره اش را به آنان بخشید که او را گوگوش باور دارند و گذاشت درونش

بدمند تا بازیابد داغ یک عشق دیرین را و قسمت کند با تمام آنهایی که از

دستش دادند و دربه در در پی- اش میدوند...

و ما همانهایی بودیم که گم اش کرده بودیم و پس از سالها تنها با

نگاهی به او پیدایش کردیم، فقط چشم دوختیم و عشق دیرینمان را یافتیم،

رنگ بخشیدیم و باز در کنج دنج دلش پنهان کردیم_ تا گوگوش به خوبی بداند،

که چه بی پایان عزیز است... عشق را در دست بگیرد، تا فراموش نکند

میلیون ها نفر در کنارش، در پشتش ایستاده اند.

و باز صحنه

ما همچنان به او چشم دوخته بودیم، اما او چشمانش را بسته بود،

بسته بود تا اشکهایش را پنهان نماید، در نبرد پنهان نمودن اشکهای خاطره،

او بازنده بود، اشک هایش بی امان میباریدند_ نتوانست پنهانشان کند،

چرا که اشک هایش قطرات شبنم صبحگاه وطن بودند و آن لحظات عمق

بیست و یک سال سکوت را برایش تداعی میکردند....

و باز ما

پیروزمندانه به پیشینیان مان و آیندگان مان دهن کجی میکردیم که قرن-مان

ستاره ای چون او را دارد.

همچنان غرق در لحظه ورودش بر صحنه ام، لحظه ای که ندانستم چه

بگویم، هیچکس در هیچ کجا ندانست چه بگوید، پس همه سکوت کردند،

سکوتی که بوی خوش آشنایی داشت تا برای او که بیست و یکسال دور بود

مرحمی باشد و مجالی برای بازگویی قصه دیرین عشق و عاشق کشان.

و او در آوازش عشق را تعریف کرد، عاشق کشان را با اشکهایش به

نمایش گذاشت و با دستان لرزانش، رنج هایش را نشانمان داد.

و از دوباره ما

چشمانمان را بستیم، تا در اوج دلنشین حنجره اش گم شویم، که این

گم شدن، یافتنی نوین به همراه دارد در میان تلالو خورشید بر اطلسی های

خانه مشترک خاطراتمان_

سکوت کن که مبادا سخنی از یادش برود و دلتنگی همچنان در کنح دلش

که پر از حرف های ناگفته است باقی بماند.

در میان قدم های مقدسش، گویی صحنه هویت اصلی اش را یافته بود،

دیری است میدانم، صحنه بی گلبانو صحنه نیست، آنچنان که آهنگ در

نبودش ریتمی ندارد و ترانه در بی قافیگی و بی وزنی شناور است_

من همه چیر را خوب یافتم، چون نبودش را چشیدم و بازگشت دوباره اش

را لمس کردم و حضورش را دیدم.

او را خوب شناختم که چه سربلند هربار قدم بر صحنه میگذارد، اما

قدم هایش افتاده اند، دیدم در میان هزاران عاشق، فروتنانه مینگرد و میگرید

من همچنان نظاره گر بودم، که چی بی خبرانه دستهایمان را به اوج

رساندیم، تا خورشید را به شب نشینی اش میزبان باشیم، ما فراموش کرده

بودیم او خود خورشید است و حضورش برایمان در ترانه خانه یعنی نور...

آن هم

نور عزیز شبشکن

ــــــــــــ

بانوی عزیز صحنه

اعتبار ِ شکوهِ لحظه

دوباره دستاتو وا کن

دل گنجشکا رو شاد کن

در پس پائیز رفتن

تا طلوع تو رو داشتن

دلشون انگاری سنگ شد

هنوز در بهت سکوتن

googoosh-atashin — Thu, 01 Jul 2010 21:54:23 GMT

آکادمی موسیقی گوگوش

یک سریال جدید تلویزیونی برای کشف استعدادهای تابحال ناشناخته

بزودی از طریق ماهواره در ایران-اروپا و خاورمیانه

برای اطلاعات بیشتر

talentsearch@manototv.com

googoosh-atashin — Wed, 30 Jun 2010 18:41:18 GMT

دشمنی فکر کسان....

در پی خبر لغو کنسرت بحرین گلبانو، سری به گوگل زدم. برخی از

سایتهای حاوی این خبر بصورت لمپن گونه ای قصه نویسی را آغاز

کرده بودند.

علت را پوشش عریان گونه!!! عنوان کرده بودند اما بی منبع و بی

اساس. آنچه مهم و اساسی است، سابقه ی کنسرتهای درخشان

شاه ماهی است که از 29 جولای سال 2000 آغاز شده و آخرینش

تا به امروز در سالن 12500 نفره ای در تورنتو کانادا و تاریخ ۱۷ اپریل

بوده.

نخستین کنسرت نیز در تورنتو اجرا شد با حضور 15000 نفر و امروز پس

از 10 سال با حضور 12500 نفر. البته آنچه ساخته و بافته میشود از

ذهن بیمار اندکی حاسد، بی ارزش گونه کنار گذاشته میشود، جمعیت

کنسرتها چیزی نیست که بتوان با دروغ پنهان نمود، با چشم دیده

میشود، هر چشم بینایی میتواند ببینید مگر آنکه از تنگ نظری در نگاهش

جای نگیرد.اما پوشش عریان که بی اندازه لمپن گونه جلوه میکرد و میکند!

باز یادآوری از نخستین شب ترانه تا به آخرینش تا به امروز، آنچه گوگوش

ارائه میدهد هنر است، هنری ناب، در واقع گوگوش نیازی به حرکات جلف

و پوشش نامناسب ندارد، آنان که نیازمندش هستند آنچنان چنگی به

آن زده اند که بعید میدانم هرگز رهایش کنند.

به هر جهت این خط این خبر، (که البته خبر نام نمیگیرد نوشته ای بی

اساس و منبع) بسیار خنده دار بود چرا که هرکس اندکی با گوگوش آشنا

باشد میداند هرگز این چنین نبوده. شاه ماهی از آغاز با تکیه بر هنر و

توانایی های چشم گیر، بزرگترین سالن های جهان را به تسخیر خود در

آورده و این روند بی اعتنا به نعره های هیچکسان ادامه خواهد داشت.

چندی پیش نیز ترانه ی زیبایی از دانیال، هنرمند تازه کار اما خوش صدا و

با استعداد با نام "بانوی آواز ایران" انتشار یافت، این ترانه سومین کاری

است که برای بزرگداشت افتخار آفرینی ها و حضور گلباران گلبانو ارائه

میشود پس از سیلوئت و بچه های ایران.

googoosh-atashin — Sat, 26 Jun 2010 08:55:18 GMT

__Summer 2010 Concerts__

Memory lane Tour

Googoosh, Iranian Diva

Live In Concert

Turkey, Antalya

August,1,2010

konyaalti Acikhava Amphitheatre

ــــ

Googoosh, Iranian Diva

Live In Concert

Uae, Abu Dhabi

September,10,2010

Abu Dhabi National Exhibition Centre

ــــ

Googoosh, Iranian Diva

Live In Concert

Iraq, Arbil

September, 12, 2010

Babylon World

googoosh-atashin — Fri, 25 Jun 2010 06:57:30 GMT

بیاد مهستی

نامش در جاودانگی ابدی، روحش شاد و قرین رحمت الهی

googoosh-atashin — Wed, 09 Jun 2010 14:33:18 GMT

روزنه ای به دیروز، آنجا که عشق از پستوی خانه بال رهایی

یافت و رو به آسمان اوج گرفت.

قسمت هایی از نخستین کنفرانس مطبوعاتی گوگوش پس

از دو دهه سکوت

گ: خدمت همه ی شما دوستان عزیز سلام عرض میکنم.

برای این کنفرانس اینقدر هیجان دارم که اجازه بدهید کمی آرام بگیرم

تا بتوانم ادامه بدهم. این قدر امواج زیبا و دوست داشتنی از همه ی

مردم میگیرم و در این سال ها گرفته ام، نه از طریق الکتریکی بلکه

امواجی که در سکوت من، به من تحویل میدهند. اینها همه عشق

است و این عشق متقابل را در من تشدید کرده است. این عشق پر

از هیجانات سرکوب شده در من شده به دلیل اینکه ابراز نشده است.

موقعیت نبوده که جواب این همه موج زیبا و قشنگ را بدهم اما مطمئنا

این امواج در متافیزیک به من رسیده است. چه کسانی که به من

نزدیک بودند در مملکت من بودند و چه کسانی که دور از من بودند. اما

همه، آن زیبایی عشق را به من رساندند و دلم میخواهد بتوانم این

همه موج زیبایی و عشق را جواب بدهم. وقت را مغتنم میشمارم و

از همه کسانی که به طرق مختلف به من خوش آمد گفتند، تشکر

میکنم و از همه دوستان مطبوعاتی و غیر مطبوعاتی، از همه ایرانیان

عزیز که تک تکتان همه ی این سال ها در قلب من جای داشتید و

جای خواهید داشت، از شما متشکرم و دوستتان دارم.

- در این بیست سال چه کار میکردید، چه ترانه های جدیدی ارائه میدهید

و خودتان را چگونه میبینید؟

گ: در این ۲۱ سال من در یک آپارتمان و روی یک کاناپه نشستم، بیرون

نرفتم، با کسی هم برخورد نداشتم، فقط گاهی میرفتم خرید که مردم

ابراز احساساتشان را نشان می دادند، اینقدر زیبا بود که جوابی برای

آنها نداشتم چون جای جوابی نداشتم. من آهنگ های قدیمی ام را

هم خواهم خواند چون آنها پر از خاطره هستند هم برای من و هم برای

کسانی که با آهنگ های من زندگی کردند. اما در این مدت بیست سال

روی شعرهایی که بعد از گذشت اینهمه سال برای من معنای ویژه و

عمیق تری پیدا کرده اند کار کرده ام. روی بعضی ها خودم البته با کمک

بابک عزیز آهنگ ساختم و برای اجرا آماده کرده ام. من خودم را گوگوشی

میبینم که متعلق به همه است و آنچه که از دستم بر بیاید و در چنته

داشته باشم و تازه باشد برای همه اجرا خواهم کرد.

- آیا برای خروج شما از کشور شرایطی گذاشتند؟

گ: نه، کسی برای من شرط و شروطی نگذاشته است. اما هر

انقلابی به هر حال یک دوره ای را باید بگذراند تا ترمیم بشود. جیره ی

من هم ۲۱ سال ماندن در ایران و نداشتن گذرنامه بود البته قضیه را هم

دنبال نکردم برای اینکه تصمیمی برای خارج شدن از ایران نداشتم، در

صورتی دلم میخواست از ایران خارج بشوم که بتوانم دوباره به آنجا

بازگردم. هر عاشقی دوست دارد پیش معشوقش باشد و مملکت من

جایی است که در آنجا بزرگ شدم و فرهنگ آنجا را بیش از هرجای

دیگری میشناسم، زبان مردم را میفهمم. نمیتوانستم به خودم بقبولانم

که در آن شرایط خاص بگذارم بیایم بیرون و از آنجایی که دوست نداشتم

به صورت قاچاقی از مملکتم خارج بشوم به همین دلیل صبر کردم تا آن

جیره ی ۲۱ ساله ام تمام بشود و اجازه ی خروج قانونی بگیرم و بتوانم

به اختیار خودم تصمیم بگیرم که به بیرون بیایم و برگردم. به هر حال این

جیره ته کشید و شایدم بعد از دوم خرداد کمی تعدیل پیدا کرد.

- آیا زندانی هم شدید؟

گ: آنقدر کوتاه بود که خجالت میکشم در مقابل این همه انسان هایی

که در مملکت ما به زندان رفتند و اصلا مملکت زندان رفته هاست بگویم

که یک ماه زندان بودم، ولی نه شکنجه ای شدم و نه ناراحتی برایم

پیش آمد فقط اوایل جنگ یک ماه نگهم داشتند و بعد آزادم کردند.

- خانم گوگوش امیدواریم ما ایرانیان تورنتو تاکنون میزبان خوبی برایتان

بوده باشیم. در اطلاعیه ی شما که چند روز پیش صادر شد، اشاره کرده

بودید به نوه تان و اینکه دوست ندارید چهره ی کودک فقیری را ببینید.

همانطور که میدانید در ایران امروز میلیون ها انسان فقیر زندگی میکنند

که کودکان نیز بخش مهمی از آن هستند، آیا این کودکان فقیر سهمی

از درآمد کلان کنسرت های شما دارند؟

گ: خوشحال میشوم که به اطلاعتان برسانم که قرار است که من تمام

درآمد یکی از کنسرت هایم را به این کودکان فقیر در مملکت خودم

اختصاص بدهم.

- به بیانی شما را جاودانگی عشق میتوان نامید چرا که به گمان من

سه نسل پی در پی با ترانه های شما عاشق شدند و عشقشان را

بیان میکنند و اگر شکست میخورند گریه میکنند و به خلوت میروند و

به همین دلیل آوای عشق شما تاثیر ماندگاری بر عشق و عاشقی و

نسل های گوناگون ایرانی داشته است، میخواستم ببینم وقتی که از

موسیقی و سینما محرومتان کردند چه احساسی داشتید؟و دوم

اینکه ترانه های عاشقانه ی جدیدی به گنجینه ی گذشته تان اضافه

میکنید، به خصوص که ویژگی بسیار زیبای ترانه هایتان به جز صدای

خودتان، شاعرانتان بودند، جنتی, سرفراز, قنبری و آهنگ هایتان بودند

و تنظیم خوب واروژان، آیا این ویژگی ها را در ترانه های جدیدتان هم

دارید؟

گ: به هر حال دور نیست از کارهای جدید من، پایه ی ترانه های من

عشق است، حالا این را عشق انسان در هر سنی یک جور تجربه

میکند و به صورت های مختلف در آن متبلور میشود، در یک سنینی عشق

و عاشقی پسر و دختر جوان است، در سنینی عشق به فرزند است،

در سنین دیگری به خصوص در کشور های جهان سوم، کشورهایی که

التهابات دارد، عشق به سرزمین است و بقیه ی عشق ها... من فکر

میکنم احتمالا اگر بابک عزیز تائید کنند این عشق در ۹۰% کارهای

جدیدم مستتر است، ولی به هرحال این چند کار که وقت برای ضبط، اجرا

و تنظیمش کم بوده بعد از کنسرت اضافه میشود ولی قطعا عاشقانه ها

با سن و سال ۵۰ به بالای ما باید همخوانی داشته باشد ولی من برای

همه ی طیف های سنی میخواهم کارهای تازه اجرا بکنم.

- به نمایندگی از طرف جوان هایی که سالها آهنگ های شما را زمزمه

کردند و عاشق شما هستیم و شما بهانه ای بودید که ما عشقمان را

بیان کنیم و جوان هایی مثل من بی صبرانه منتظر شما هستند و

میخواهند شما را به همین نزدیکی ببینند، میخواستم ببینم آیا شما

میتوانید امکان این کار را فراهم کنید؟

گ: تمام جوان ها بچه های من هستند، من در یکی از ترانه هایم پیامی

برای شما جوانان دارم، که شما بچه ها و گل های من هستید.

خوشحالم که توانستم با آهنگ هایم با شما ارتباط برقرار کنم و این

بزرگترین افتخار است برای من و صدای من که توانسته با نسل جوان

ارتباط برقرار کند، امیدوارم که بتوانیم برنامه ریزی بکنیم با شما جوانان

عزیز که آینده ی مملکت ما هستید، آینده ی ایران را میسازید و همه

امیدها و چشم ها به سوی شماست، برنامه ای بگذارم.

googoosh-atashin — Sat, 05 Jun 2010 14:48:18 GMT

چه بی نوره ستاره

همین که تو بخندی

چه بی رنگه اقاقی

پیش لب هات

وقت شکفتن

چقدر خوبه، چقدر خوبه